من با خودم نسبتی ندارم !

به نامش

در تعریف تمایز آورده اند رفتن برگشت ناپذیر  از یک مرحله به مرحله بعد و رشد می شود بزرگ شدن برگشت ناپذیر در همان مرحله ای که هستی.

نمیدانم اسمش را رشد بگذارم یا تمایز ( شاید هر دو شاید هیچ کدام) ولی از خود قبلی ام، از بودن های گذشته هام به هر شکلی احساس رضایت نمیکنم. چند روزی بود که مطالب آرشیوی وبلاگ را میخواندم. پاک کردن تمامشان کار عاقلانه ای به نظر میرسید.

امروز جمله ای خواندم که اگر یک آدم ۱۸ تا ۳۰ ساله از خواندن نوشته های سه سال پیش خودش احساس رضایت کند یعنی در این مدت رشد نکرده. ناخوشحالی ام جای بسی خوشحالی پیدا کرد ! 

ضمن اینکه فرصت را غنیمت میدانم و از قسمت ناخوب خود بیست سال قبل، ده سال قبل، ۵ سال قبل ، سه سال قبل ، سال قبل ، ماه قبل و هفته قبل خودم اعلان برائت و بیزاری میکنم و همین جا هرگونه نسبت دوستی فامیلی یا خانوادگی را بانامبرده تکذیب میکنم ! باشد که قسمت های خوب بی شماری در راه باشد. 

التماس دعا 

۳ لایک :)
یعنی من هم که صد بار خواستم بلاگم رو حذف کنم دست نگه دارم :)

:))

بله ظاهرا که باید دست نگه داشت!

من الله التوفیق ۰۷ تیر ۹۶ , ۰۹:۵۶
آقای جوادی می‌فرمودند که نوشته های قبلم را نکه می‌داشتم و حال به آنها نگاه می‌کنم تا بفهم چه مقدار رشد کردم (نقل به مضمون)

ممنون از این نقل قول زیبا!


راستش شاید عجیب باشه ولی با یادآوری این مطالب یاد اعجاز قرآن میفتم که کلام خداست. چون اگر کلام انسان بود و در مدت ۲۳ سال نوشته میشد قطعا نویسنده در نوشته هایش تجدید نظر میکرد. فکر میکنم این خاصیت همه نوشت های انسانی باشد که قابل تجدیدنظر هستند. به جز کلام حق یا کلامی که متصل به علم الهی است مانند سخنان ائمه که دارای علم لدنی بودند.

کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
درباره من
بر دست هایم بشارتی سپید است که در خواب های منتظر می روید...
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان