روزی، روزگاری، وبلاگ!

به نامش

هرچند که الان بازار خیلی از شبکه های اجتماعی دیگر داغ داغ است... از جمله همان هایی که همه اسمشان را میدانیم و به آنها سر میزنیم و در آن ها مینویسیم و می خوانیم ... ولی فکر میکنم وبلاگ هنوز هم که هنوز است ویژگی های منحصربفرد خودش را دارد. حالا اینکه این ویژگی ها را جزو دسته مثبت و خوب ها طبقه بندی کنیم یا منفی و بدها را بسپاریم به منتقدان این عرصه ولی همین که برای استفاده از یک وبلاگ لازم نیست جایی عضو شویم یا راه های ارتباطی خاصی ایجاد کنیم، خودش یک حسن محسوب می شود. نوستالژی ورود به وبلاگ و باز شدن صفحه وبلاگ که به کنار ! از طرف دیگر اینطور فکر میکنم که در شبکه های اجتماعی دیگری مثل اینستاگرام یا تلگرام، تشخیص حریم خصوصی و عمومی برای افراد کمی مبهم و شاید کمرنگ شده باشد. هرچند که یک سری از تنظیمات برای حریم شخصی قابل اعمال هستند ولی چیزی که در این شبکه ها خیلی توجهم را جلب کرده این است که عده زیادی مشغول "بلند زندگی کردن" شده اند. راستش خودم هم گاهی وسوسه می شوم که بعضی از ساعت ها و روزهایم را بلند زندگی کنم؛ ولی این مسئله بنظرم آفت اینطور محیط های تعاملی است که قبل از ورود به آنها باید در مورد درست و غلطش فکر کرد و چاره ای اندیشید.

البته در بعضی از وبلاگ ها هم شاهد این قضیه بوده ام، اما بنظرم در وبلاگ نویسی این مسئله کمتر شکل خزشی پیدا میکند و کنترل آن ساده تر است. وبلاگ ها کمتر از آنکه جایی باشند برای به نمایش گذاشتن اتفاقات، به مرور تبدیل به جایی شده اند برای اظهار تفکرات و نظرات. البته این را دیگر شبکه های اجتماعی با راحتی کاربری شان به وجود آورده اند...

القصه اینکه ...وبلاگ و وبلاگ نویس و وبلاگ خوان هم هنوز برای خودش دنیایی دارد! هنوز برای خودش ناوالانی است !! ناوالانی که شاید چون منی آن را به سایر فضاهای الکی طور (مجازی !) دیگر ترجیح بدهد:-)

۰ لایک :)
طعم وبلاگ یه چیز دیگه ست...

اوهوم ^_^


ممنون از حضور شما!

هالی هیمنه ۲۴ خرداد ۹۷ , ۱۱:۱۴
خوشحالم از اینکه برگشتید تا همین جا بنویسید. حقیقتش میکرو بلاگ ها هم برای من حکم همون شبکه‌های مجازی رو دارند تا حدودی ـ و به فعالیت در شبکه‌های اجتماعی احساس خوبی ندارم. قبلا گاهی توی ویرگول می‌نوشتم ولی نهایتاً به این نتیجه رسیدم که وبلاگ چیز دیگری‌ست. :)

راستش سرعت پایین پرشین بلاگ اذیتم کرد! و کلا آدم دوجایی بودن نیستم! یا باید اینجا را کنار میگذاشتم یا آنجا! 

قاسم صفایی نژاد ۲۴ خرداد ۹۷ , ۱۱:۳۹
در این باره اینجا در یک چالش وبلاگی نوشته بودم
http://safaeinejad.ir/1394/01/05

مطالعه شد ! 

نکاتی که در مورد وبلاگ اضافه کردید هم به اندوخته فکری ام اضافه شد. ممنون !

سربازِ روزِ نهم ۲۷ خرداد ۹۷ , ۱۵:۳۴
هر چی فکر می کنم یادم نمیاد ناوالان توی واژگان ذهنم ذخیره شده باشه

همین طوره^_^

ساخته ذهن خودمه. از پیامدهای دوست داشتن بی حد و حصر نادر ابراهیمی؛-)

سربازِ روزِ نهم ۰۲ تیر ۹۷ , ۱۳:۲۴
حالا چی هست؟
کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
درباره من
بر دست هایم بشارتی سپید است که در خواب های منتظر می روید...
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان